|
ทำให้วันนี้เป็นวันดีๆ...
วันนี้วันอาทิตย์
สั้นๆ...ไม่ชอบ อ่ะ หุหุ

ไม่เป็นไร เขียนถึงเรื่องที่ทำให้ยิ้มได้ดีกว่า
อัพย้อนหลังไปด้วยนะ มีรูป เด๋วไม่ได้แปะซ๊ากกะที
วันที่ 27 ตุลาคม ไปงานแต่งงานพี่แจงที่เจริญธานี
พี่โต้งมารับที่บ้าน ควงพี่ชายออกงานซะหน่อย เลิกงานช้า

กลับบ้านรีบอาบน้ำแต่งตัว ความหวังจะไปทำผมสวยๆ เริ่ดๆ จบไป
เพราะพี่โต้งมาถึงหน้าบ้านแล้ว ฮ่าๆๆ โอเค ไม่ได้ควงหนุ่ม ไปมันแบบนี้หละ

ไม่ได้ถ่ายรูปเจ้าบ่าวเจ้าสาวเลย เพราะ อะไรไม่รู้ ขี้เกียจ : P

พี่ๆ แก้ว-ขวัญ ฝาแฝด ชวนไปนั่งโต๊ะด้วย เลยชวนโอ๊คนั่งด้วยกัน

ถ่ายรูปกะพี่ชายสุดเลิฟซะหน่อย พอเป็นพิธี สนิทกันมากี่ปีแล้วหว่า ตั้งแต่ม.2 อ่ะ
(แน่ใจนะ ว่านั่นน่ะ แขน... 555)
ซักพักรู้สึกแปลกๆ เดินไปเข้าห้องน้ำ ว๊ายกรี๊ด ดังคาด คุณแดงมาเยือน
ดีนะที่เตรียมพร้อม แต่เริ่มปวดท้องสิทีนี้ เซ็ง

(พี่พูห์ขอดูรูป แล้วบอกว่า อืม หล่อสู้พี่ไม่ได้ จบ ....???.... )
พอจะกลับ เลยขอสร้างความสบายใจให้พี่พูห์ซะหน่อย
ยอมให้มารับกลับบ้านก็ได้ ทีแรกพี่โต้งว่า พี่ไปรับออกมา พี่ก็ต้องไปส่ง แต่ว่า...
โทษนะคะพี่โต้ง ให้พี่พูห์มารับกลับน๊า
พี่พูห์มารับ ไปขับรถเล่นแป๊บนึง แล้วส่งบ้าน นอน

28 ตุลา วันอาทิตย์ วันนอยด์แห่งชาติ
น้องนอยด์ คุณพี่โบป่วย
เอาเข้าไป กรุณาอยู่รวมกัน ดีต่อสภาพจิตใจจริงๆ จะไปร้านไหน
ก็เซ็งๆ สรุป ไปไลท์เฮ้าส์ ร้านที่ไม่ได้มาซะนาน
เมื่อก่อน ตอนตุ๊กตาอยู่ขอนแก่นมาบ๊อย บ่อย
 
คนท้อง + คนป่วยในร่างเดียว ทานข้าวต้ม กะทาโร่ ????

ไม่ค่อยเหมือนคนท้องเลยอ่ะ บำรุงๆ เข้า ฮึบๆๆ เอาอีกหลายๆ โลนะ
หลายจะได้อ้วนๆ ทันยัยเจ้าขา
 
ส่วนติ๊ก ข้าวผัดโป๊ะแตก เมนูยอดฮิตสมัยก่อนของติ๊กกะตุ๊กตา อร่อยเหมือนเดิม
โทรมอ่ะ แต่ เราสู้ 555

29 ตุลา เจอพี่พูห์ช่วงเย็น ทำธุระกับพี่พูห์แป๊บนึง
ไปดูแล้ว ก็ อืม เวิร์คไม๊ ขอคิดดูก่อน กลับมาปรึกษากันอีกที
แต่ พี่น๊า ให้ติ๊กตัดสินใจอีกละ ตามใจมากไปไม่ดีนะค๊า จะบอกให้
พี่แวะซื้อนมให้ แล้วก็ส่งติ๊ก พี่กลับบ้านอาบน้ำไปงานแต่งงานต่อ
ส่วนติ๊กไปบ้านเปิ้ล กะจะแวะคุยแป๊บๆ ซักพักอรรถโทรมา บอกว่าหิวข้าว
แล้วไง หิว แล้วไง น่านนนนนน คุณชาย ออกจากบ้าน แวะซื้อข้าว กะยำ
แล้วก็ฮอทดอก 7-11 ขับรถมากินถึงที่บ้านเปิ้ล
(เอ่อ คือ กินที่บ้านง่ายกว่าไม๊ ได้ข่าวว่า ระยะทางจากบ้านอรรถมาบ้านเปิ้ลไกลปู่)
มาละนั่งเม้าส์ๆๆ จนติ๊กไปเปลี่ยนใส่ขาสั้น 55 เมามันส์
เจ้าของบ้านสามีภรรยาจิบแอลกอฮอล์
ติ๊กกะอรรถ แขกผู้มีเกียรติ มันเสิร์ฟน้ำเปล่า เอิ๊กๆ อากาศดีๆ ชิลล์หละ
3 ทุ่มกว่าโทรหาพี่พูห์ "กำลังสตาร์ทรถจะกลับบ้านครับ"
อ้าว นู๋ป่าวโทรตามนะ แค่โทรหา อย่าเข้าใจผิดสิ
"แล้วติ๊กล่ะเข้าบ้านแล้ว อาบน้ำรึยังเนี่ย"
หึหึ เอ่อ คือว่า "นู๋อยู่บ้านเปิ้ลค่ะ ยังไม่ถึงบ้าน"
พี่พูห์ : .......(เงียบ....ซักพัก).......ละอยู่กะใครมั่ง
เลยบอกไปว่าอยู่กะเพื่อนๆอ่ะแหละ กะเปิ้ล กะพี่เอก แล้วเพื่อนตามมา
พี่พูห์ : ...... โอเคๆ ดึกแล้ว รีบกลับนะ เด๋วพี่ถึงบ้านละพี่โทรหาใหม่
แต่ก็นะซักพัก แม่ก็โทรตาม เคๆ กลับค่า กลับ
กลับไปโทรรายงานตัวเรียบร้อยละ กลับยาว

30 ตุลา ทำงานๆๆ
คุยกะพี่พูห์ว่า พรุ่งนี้ วันดี (ที่บอกไว้ในไดหน้านู้นไง ว่า "พรุ่งนี้แล้วสินะ")
เอากุหลาบมาให้เค้า 8 ดอกนะ
ขี้เกียจรอเซอร์ไพรส์จากพี่พูห์ละ เคยคุยกะเหมียวว่าบางอย่าง รอโดยที่รู้ว่า
ไม่มีจุดหมาย ก็ไม่ต้องรอละกัน ต้องถือคติ
"จงอย่ารอเซอร์ไพรส์จากคนไม่โรแมนติก"
อิอิ
พี่พูห์ถามว่า ทำไมต้อง 8 ดอก
อ้าว ก็เหมือนเทียนวันเกิดไง ปักเกินอายุปีนึง นี่ก็เหมือนกัน

31 ตุลา
ไปหาพี่นีมา มีเรื่องให้อึ้ง อีกละ เรื่องพี่นี ต๊ะไว้ก่อน วันหลังค่อยเล่า
พอค่ำๆ ตามนัด พี่พูห์มาแบบนี้เลย
สืบเนื่องจากครั้งที่แล้ว พี่พูห์เคยถามว่า เอาดอกอะไรมั่ง จะให้เค้าจัดช่อให้
ติ๊กบอกว่า ไม่ต้องจัดช่อ อยากได้แค่ดอกไม้ ไม่ต้องจัดมา
พี่พูห์ก็ว่า เอาแบบไหน บอกนะ พี่ซื้อไม่เป็น ไม่เคยซื้อ (ไม่รู้จริงป่าว)
วันนี้เลยมาแบบนี้เลย น่ารักเชียวพี่ 5555
  
คุยกันเยอะแยะมากมาย ไม่น่าเชื่อ แป๊บเดียวเอง นี่ 7 เดือนแล้ว
ที่มีพี่อยู่ข้างๆ เป็น 7 เดือนที่มีอะไรเกิดขึ้นเยอะมาก ใช้เวลาด้วยกันเยอะมาก
คุยกันทุกวัน เข้าใจกันมากขึ้น (คุ้นๆ เนอะ) แต่ดีนะคะ
อาจจะมีบ้างที่เหนื่อยๆ เสียใจ ไม่เข้าใจ แต่พี่ก็ทำทุกอย่างอย่างดีที่สุด
เป็นช่วงเวลาที่ดีของชีวิต
ขอบคุณทุกๆ อย่างที่ทำให้กัน
ขอบคุณ ที่อดทนกับความงอแงและความเอาแต่ใจ
ที่ติ๊กจะลดมันลงเรื่อยๆ
นี่คือสิ่งที่พยายามอยู่และรับปากกับพี่แล้ว ด้วยตัวเอง โดยที่พี่ไม่ได้ขอ
และที่สำคัญขอบคุณ "ใจ" ที่ให้กันมากขนาดนี้นะคะ
อยู่กับแบบสบายใจ อยู่กันแบบมีความสุขเนอะ แค่นี้ก็เกินพอแล้ว

ดอกไม้ข้างบน ตื่นเช้ามา แม่จัดให้
ดูมีชาติตระกูลขึ้นมาเชียว แม่จัดไป ขำไป บอกว่า ให้ไปซื้อเป็นช่อมา
คงไม่น่ารักแบบนี้หรอก สำหรับคนนี้น่ะ
ก็จริง .... อายุ 26 ปีแล้ว ได้ดอกไม้จากผู้ชายมา ก็ไม่ใช่น้อย
แต่ ในความเป็นจริงแล้ว
"ไม่เคยได้ดอกไม้จากคนที่อยากได้เลย"
นี่พูดอย่างไม่อายนะ
เวลาได้ดอกไม้ช่อโตๆ ยิ้มนะ ดีใจนะ ดอกไม้สวย แต่ .... ก็แค่นั้น
คนบางคน คบกันมานาน ดอกไม้ดอกนึงก็ไม่เคยได้
เคยเอ่ยปากขอ ก็บอกแค่ว่าซื้อไม่เป็น....
เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ไม๊
ซื้อของให้เยอะแยะ แต่ไม่เคยมีดอกไม้เป็น 1 ในนั้น
26 ตุลา ได้ดอกไม้ดอกแรกจากพี่พูห์ กุหลาบสีชมพูดอกเดียว
แต่...ทำให้เข้าใจละ ว่าหัวใจพองโต เป็นยังไง
มันมีคุณค่าต่างกัน
กุหลาบสีแดง 8 ดอกนี้ ก็ทำให้ติ๊กมีความสุขไปอีกหลายวัน
พี่บอกว่า นู๋มีความสุขง่ายจัง
ใช่แล้ว ... ความสุข บางทีก็ง่ายกว่าที่เราคิด ^^

เลี่ยนตัวเองละ ไปดีกว่า 555
วันนี้มีนัดทานเที่ยงกะคนท้อง (อีกละ)
เบื๊อ เบื่อ อ้วนเพราะตามใจคนท้องนี่หละ
ปล. ข้ออ้างในการอ้วนล้วนๆ 555

Posted on Sun 4 Nov 2007 12:24 |
|