คุยกันครั้งสุดท้าย...

ไดหน้าที่แล้วเครียดไป

ไม่สมกับเป็นไดอารี่ติ๊กเลยอ่ะ

แต่ว่าเครียดจริงๆ นะ  ไม่อยากเครียด ข้ามไปอ่านตัวหนังสือสีส้มนะค๊า

เรื่องที่มีปัญหา ได้คุยกับพี่หมูแล้วอีกครั้ง

“คง” จะเป็นการคุยกันครั้งสุดท้าย สำหรับเรื่องนี้

ครั้งนี้คุยกันจริงจัง เพราะคิดว่า คนคบกัน

ถ้ายังอยากจะคบกันอยู่ ยังไงก็ต้องคุยกัน

คุยกันเรื่องนี้ แบบไม่ใช้อารมณ์ ใช้สติ ใจเย็นๆ ค่อยๆ พูด

แต่พูดไป ก็เสียงสั่นเหมือนกันนะ

บอกให้พี่หมูรู้ว่า ที่ติ๊กว่าพี่ “เปลี่ยนไป“ ติ๊กไม่ได้หมายความถึงความรู้สึกหรอกนะ

จริงๆ แล้วติ๊กแค่อยากจะบอกว่าการปฏิบัติของพี่ต่างหากที่เปลี่ยน

แต่คนเรา บางทีน้อยใจ มันไม่แยกแยะว่าเรื่องการปฏิบัติกับเรื่องความรู้สึกหรอก

เวลาจะว่า ติ๊กก็ว่ารวมๆ แหละ พี่ก็เถียงอย่างเดียวเลย “พี่เหมือนเดิมๆๆ”

พอได้คุยกันดีๆ ถึงตั้งใจฟัง

ติ๊กเอง “เข้าใจ” พี่หมูทู๊กอย่าง และติ๊กก็อยากให้พี่เข้าใจติ๊กบ้างเหมือนกัน

ที่คิดว่าติ๊กขี้ใจน้อย ใช่ ติ๊กไม่เถียง แต่พี่เองก็ต้องเข้าใจเหมือนกันนะว่า

คำว่า “เข้าใจ กับคำว่า “น้อยใจ” มันคนละเรื่องเหมือนกัน

ติ๊กเข้าใจพี่หมู แต่ติ๊กก็ยังมีความน้อยใจอยู่ ติ๊กว่า ติ๊กไม่ผิดนะ

เพียงแต่การแสดงออกบางทีมันผิดเวลา ผิดอารมณ์

ขาดการควบคุมอารมณ์ อันนี้ติ๊กยอมรับ และจะแก้ไข

ส่วนความรับผิดชอบในชีวิตพี่ แน่นอน อายุขนาดพี่ มีเยอะกว่าติ๊กแน่

ในเมื่อพี่เลือกที่จะมีติ๊กแล้ว

ติ๊กเองก็เป็นอีกความรับผิดชอบนึงในชีวิตพี่เหมือนกัน จริงไม๊

ติ๊กอาจจะมีเรื่องให้คิดให้ทำทั้งหมดในชีวิต 10 อย่าง

ส่วนพี่อาจจะมี 50 อย่าง ไหนจะงานกี่ที่กี่งาน, เงิน, ลูกน้อง, ครอบครัว, พี่น้อง

แล้วก็อะไรอีกเยอะแยะตาแป๊ะไก่

ถ้าพี่เป็นสิ่งที่ 10 ในชีวิตติ๊ก แล้วติ๊กเป็นสิ่งที่ 50 ในชีวิตพี่ แน่นอนมันต่างกัน

1 ถึง 10 นับแป๊บเดียวก็ถึงแล้ว

แต่ 1 ถึง 50 เนี่ย มันนาน ซึ่ง ... ติ๊กเข้าใจนะ

แต่พี่เองจะต้องไม่ลืมว่า ในเมื่อความรับผิดชอบมีถึง 50 อย่าง

ก็จะต้องดูแลให้ครบทุกอย่าง ถึงจะเป็นอย่างที่ 50 ก็ตาม

เพราะหากดูแล รับผิดชอบไม่ได้ ก็ไม่ควรที่จะ “มี”

เอาเป็นว่า ตอนนี้ติ๊กสบายใจขึ้นนะ

ถึงจะไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง ที่ผ่านมา เราคงกอดกันแน่นไป

ไม่สิ ติ๊กคงกอดพี่แน่นไป

จนพี่หายใจไม่ออก แล้วติ๊กเองก็หายใจลำบากเหมือนกัน

เว้นระยะให้กันหายใจบ้าง

ช่วงนี้งานพี่เยอะมาก ติ๊กเองก็จะดูแลตัวเอง

แต่พี่ก็ต้องดูแล “ใจ” ติ๊กมากขึ้นนะ ตามที่รับปากไว้

ขอให้ทุกอย่างดีขึ้น

เนอะ

เมื่อวานนี้ กะจะอัพไดให้คุณแฟง

แต่เปิดรูปไม่ได้คอมเอ๋อ แก้ตัววันนี้ละกัน

นี่ไง ที่บอกแกว่า จะให้แกรอดูเมื่อวาน เอิ๊กๆ

ของว่างรอบบ่าย อยากกินชิมิ กลับไทยดิ  555

ช่วงนี้พี่ที่ออฟฟิสท้อง 2 คน

ของแบบนี้เลยมีทู๊กวัน ชอบยำมะม่วงแบบนี้ที่สุด

ไม่ต้องเครื่องเยอะ ขอแค่เนี๊ย น้ำปลา น้ำตาล พริกป่น จบกัน

: P

ส่วนรูปเซ็ทนี้  ลูกใครก็ม่ายรุ

ไว้ดูเล่นเย็นๆ ใจ แฮะๆ รูปคุณเจ้าสัว

วันที่ติ๊กเอามาเลี้ยงที่บ้านอ่ะแหละ

ไปรับมาจากที่รร. สาธิต หม่ามี๊เข้าประชุม

ผมเลยต้องกลับบ้านน้าติ๊ก

รถติ๊กไม่มีคาร์ซีท (อ้าว ... แหงหละ ติ๊กยังไม่มีเบบี๋นิ)

ก็เอากลิ้งๆ มาข้างๆ กันนั่นแหละ ฮ่าๆ

ไม่ต้องตกใจค่า ใกล้ๆ เอง ค่อยๆ คลาน เอ้ย ขับกลับบ้าน

นี่ของเล่นใหม่ มาอยู่เคียงคู่ (หน้า-หลัง) น้องเดีย

น่ารักเนอะ อิอิ

สั่งละครไทยเอาไว้ มาดูแก้เซ็ง ได้มา 4 เรื่อง

ร้อยเล่ห์สเน่ห์ร้าย, ร่ายริษยา (เรื่องนี้คุณจูนเค้าเชียร์นักหนา),

สงครามนางฟ้า กะอีกเรื่องทางผ่านกามเทพ

ดูแต่ซีรี่ส์เกาหลี บางทีก็อยากเปลี่ยนอารมณ์มาดูละครน้ำเน่าเหมือนกันนะ

ตอนกลางวัน (เมื่อวาน) งานยุ่งมาก

ไม่ได้ทานข้าวเที่ยง พึ่งพานมที่นศ. ซื้อมาเผื่อ กับเนสวิต้าไปก่อน

จนบ่ายสาม แม่บ้านเลยสงสารเดินไป 7-11 ได้นี่กลับมา

ซาลาเปาหมูสับไข่เค็ม อร่อยมาก (รึเพราะหิว) กับโยเกิร์ต อีกถ้วย

บอกไปว่า เอารสธรรมชาติ ละกลัวเค้าหาไม่เจอ เลยบอกว่า

หาที่เป็นสีน้ำเงินๆ ละกันนะ สรุปได้สีม่วงมา

“ไปถึง 7 -11 แล้วพี่ลืมอ่ะ ว่าสั่งสีอะไร” 555

เมื่อคืนยาย กับพี่เยาว์และน้ารัตน์ มาหาที่บ้าน

ยายคิดถึงแม่ แม่ไม่ค่อยสบายปวดเอว เลยให้พี่เยาว์พามาเยี่ยม

เมื่อคืนติ๊กเลยนอนกับยาย

แต่ยายหลับก่อน เลยนอนคุยโทรศัพท์

ตกลงกันไว้ว่าต่อไปให้พี่โทรปลุกตอนเช้าด้วย

จริงๆ ตื่นเองได้แหละ แต่ จะได้รู้สึกว่าดูแลกันหน่อยไง

เพราะกลางวันช่วงนี้ไม่ได้คุยกันเลย ดูสิพี่จะทำได้ไม๊ (คาดว่าลืม)

ละนอนดูซีรีส์ต่อจนดึก

เมื่อเช้านี้ พี่เยาว์ปลุกแต่เช้า อาบน้ำทานข้าว

ยายจะกลับละ เพราะพี่เยาว์ต้องกลับไปทำงาน

7 โมงกว่าพี่หมูโทรมาปลุก

โอวววว เป็นไปได้เนอะ รอดูวันต่อๆ ไปนะ (จะได้กี่วันเนี่ย)

ทานข้าวเสร็จ ชวนยายกับน้าๆ ไปไหว้พระก่อน

ไปวัดป่าวิเวกธรรม ไม่ไกลบ้านเท่าไหร่

วัดนี้สงบมาก ชอบมาก ไปกับพี่หมูตั้งแต่ช่วงสงกรานต์ละ

หลังจากนั้น ก็ชวนคนนั้นคนนี้ไปตลอดเลย

พาแม่ไปมา แม่ก็ชอบนะ

เที่ยงๆ ไปซื้อของที่บิ๊กซี ซื้อกับข้าวสดมาไว้ทำกับข้าวตอนเย็นด้วย

บ่ายๆ เลยมานั่งอัพได แต่ติดแชท

กว่าจะได้อัพจริงๆ ก็เกือบเย็น หุหุ

อันนี้อวดเล็บสีม่วง ไปเพ้นท์มาวันก่อน

จริงๆ อาทิตย์ที่แล้วไปทำมาทีนึงละ แต่ไม่ค่อยม่วง

ไปอ่านไดมาไดนึง เจ้าของเค้าชอบสีม่วง

เลยเกิดความรู้สึกอยากอินกะสีม่วงมั่ง ก็เลยเพ้นท์ซะเลย

จบแบบดื้อๆ งี้แหละเนาะ

ไปทำกับข้าวดีกว่า

ปล. ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจในหน้าที่แล้ว

และขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงติ๊กนะคะ  ^^